پاتافیزیک

 

قلمرو متافیزیک از جایی آغاز می شود که فیزیک به انتها رسیده است. حال فرض می کنیم که توانسته ایم مرزهای متافیزیک را نیز شناسایی بکنیم. آنطرف این مرز چه واقع شده است؟ پاتافیزیک. مبدع این اصطلاح آلفرد ژاری نویسنده فرانسوی است.

پاتافیزیک یک شبه فلسفه - علم است، که به مطالعه ی آن چه که ورای حوزه ی متافیزیک قرار دارد می پردازد. این یک تقلید مسخره آمیز از نظریه و روش های علم مدرن (یک ادعای بدون روش، اعتبار و آزمایش پذیری ولی دارای عنوان علمی!) است که با زبانی خارج از فهم متعارف بیان می شود.

تئوری پاتافیزیك به مقوله «دانش راه حل‌های فرضی و خیالی یا دانش قوانین متاثر از امر استثنایی» می پردازد.

پاتافیزیک با قوانینی سروکار دارد که در آنها استثناها حکمرانی می‌کنند و می خواهد شرحی باشد بر یک جهان ماورای ماورایی. در پاتافیزیک هر رویدادی در جهان به عنوان اتفاقی فوق العاده شناخته می‌شود.

پاتافیزیک خواص چیزهایی را که هنوز فعلیت نیافته و مجازی اند را توصیف می کند. برای همین آلفرد ژاری آن را «دانش راه حل های تخیلی» تعریف کرد. در فضای پاتافیزیکی وضعیت چیزها کاملا مجازی بوده و به فعلیت در نیامده است، ولی با همه این احوال ویژگی های نمادین خواص اشیا، در برابر نشانه هایشان با یک زبان ویژه دارای توصیف هستند.

مضمون آثار پاتافیزیکی، عمدتا، خلاقانه و مرزی است که در جامعه‌شناسی یا علوم‌ مشابه به عنوان چیزهای واقعی جایی ندارند.

همچنین این آثار تمایل به تمرکز بر فرآیند آفرینش شان دارند و عناصر شانس و انتخاب دلخواه، عموما در فرآیند آفرینش کلیدی هستند.

سوررئالیسم، تئاتر ابزورد، ادبیات پوچی، پاپ آرت و هنر مفهومی همه متاثر از آلفرد ژاری و پاتافیزیکش هستند.

همچنین ژان بودریار نظریه‌پرداز پست مدرن فرانسوی، در بسیاری از مقالات‌اش از راه‌‌حل‌های خیالی و امر استثنایی نام و بهره می‌برد.